vrijdag 16 september 2016

Biking the Bridge

Na het ontbijt lijkt het weer toch niet echt mee te vallen om over de Golden Gate brug te fietsen en besluiten we dan maar de stad in te gaan. Terwijl we wachten op de Cable Car die ons naar het winkelcentrum brengt begint het op te klaren en komt de brug uit de mist tevoorschijn. We kiezen dan toch om fietsen te gaan huren. Je weet maar nooit wanneer de mist terug opkomt in de namiddag ! We fietsen langs de jachthaven en komen bij de voet van de brug. Dan gaat het steil naar boven om op het niveau van het wegdek te komen. De inspanning wordt beloond met een prachtig uitzich over de stad en de baai. Het is fris en er staat een stevige wind, maar vooral het lawaai van het autoverkeer is vervelend. Na de middag gaan we dan naar het winkelcentrum. We nemen de bus want voor de Cable Car staat een veel te lange wachtrij. Als we 's avonds terugkeren is het al donker en is er geen wachtrij bij de Cable Car aan Powell Station. We hebben een zitje vooraan buiten en kunnen alles goed zien.

donderdag 15 september 2016

De laatste rechte lijn naar San Francisco

Vandaag moeten we 400 km rijden en we willen op tijd aankomen. Onderweg hebben we dus maar één stop ingepland: de Big Tree Area in het Humboldt Redwoods State Park. We rijden door de Avenue of the Giants. Het lijkt alsof we door een kathedraal rijden, zuilen van 50 tot 60 meter hoog zijn geen uitzondering. We voelen ons klein. Aan de Rockefeller loop maken we een wandeling. Het is nog fris maar de geur van het bos is opmerkelijk. Na de middag rijden we in één stuk door naar San Francisco. Als we aankomen bij het uitzichtpunt van de Golden Gate Bridge is het mistig en koud, hooguit 11 graden. We zien maar een deel van de brug maar dan nog is ze gigantisch. Het is piekuur maar de stad inrijden over de brug valt best mee. We zijn snel aan ons hotel nabij Fisherman's Wharf.

woensdag 14 september 2016

Door de kloof van Jurassic Park

Via Medford en Grants Pass komen we in Californië. We volgen een scenic byway, de Howland Hill Road, die ons een eerste ervaring geeft om te rijden tussen de gigantische redwood bomen. In Crescent City komen we terug aan de kust van de Stille Oceaan. Een vuurtoren op een eilandje dat alleen bij laagtij bereikbaar is, is de enige bezienswaardigheid. Voor walvissen zijn we nog te vroeg, die komen pas in november langs de kust. Het Redwood NP strekt zich uit over de hele noordelijke Californische kust zodat we nog geregeld tussen de imposante bomen zullen rijden vandaag en morgen. Een stuk zuidelijker bezoeken we de Fern Canyon die reeds meerdere malen de filmlocatie is geweest voor opnames over dinosaurussen (Jurassic Park, Walking with Diosaurs). Als we tussen de met varens begroeide kloofwanden wandelen en klauteren over de enorme boomstammen voelen we ons wel een beetje in een prehistorisch tijdperk.

dinsdag 13 september 2016

Wegenwerken langs Crater Lake

De eerste taak voor vanochtend is de lekke band laten herstellen. Via internet vind ik Joe's Garage enkele straten verder. Voor 25 USD is de klus geklaard en kunnen we weer verder rijden aan normale snelheid. Na 2 uur rijden van Bend komen we bij Crater Lake.
Als we uitstappen bij het eerste viewpoint stellen we vast dat het er ijzig koud is, we zitten dan ook op 2140 meter. De rit langs de west rim verloopt traag door wegenwerken waardoor we veel tijd verliezen. We kunnen nog wel alle viewpoints aandoen maar de geplande wandeling moeten we laten vallen. Naarmate we het park uitrijden en verder zuidwaarts gaan, stijgt de temperatuur aanzienlijk van 14 gr aan Crater Lake tot 23 gr in Shady Cove waar we overnachten.

maandag 12 september 2016

Een lekke band ...

We zijn er weer in geslaagd een lekke band op te lopen. Het begint een traditie te worden. De gravel waar we op reden was nochtans niet zo slecht en de lek was ook vrij klein. Desalniettemin konden we niet verder voorlaleer de band vervangen was. Het reservewiel was bovendien een 'thuiskomer' waardoor we voor de rest van de dag maar aan beperkte snelheid (70 km/h) konden verder rijden. Bij Painted Hills kunnen we nog de prachtig gekleurde heuvels bewonderen maar door de opgelopen vertraging moeten we de wandeling aan Smith Rock laten vallen ...

zondag 11 september 2016

Watervallen en vulkanen

In de Columbia River Gorge gaan we op zoek naar nog een paar watervallen. We maken een wandeling over een steil pad langs drie ervan: Horsetail Falls, Upper Horsetail Falls en de Oneonta Falls. Vervolgens rijden we een stukje verder tot aan de Multnomah Falls. Het is de bekendste en bevinden zich vlak naast de weg. Het is er bijgevolg erg druk en we blijven er niet lang. Na de middag rijden we naar de top van Larch Mountain. Van daar krijgen we een mooi panorama over de omgeving. Spijtig genoeg hangt er in de verte een nevel waardoor enkel Mt. Adams, Mt. Hood en Mt. Jefferson kunnen zien. In een ver verleden waren dat allemaal vulkanen. Het is er vrij koud en keren snel terug naar de auto. We rijden verder zuidwaarts langs de skioorden van Mt. Hood en overnachten in Madras.

zaterdag 10 september 2016

De kracht van de natuur

Het vulkanisch gebied rond Mount St. Helens is onze bestemming voor vandaag. We rijden hiervoor naar het Johnston Ridge Observatory vanwaar we een goed zicht krijgen op de vulkaan. Hier wordt ook duidelijk hoe omvangrijk de ravage was na de uitbarsting van mei 1980. Vrijwel het hele gebied dat we van hieruit kunnen zien werd verwoest door de gloedwolk, de modderstroom en de aswolk die volgde nadat de top van de vulkaan instortte. We voelen ons klein tegenover de kracht van de natuur ... De geplande wandeling aan de zuidflank van de berg laten we vallen omdat het te laat zou worden. In plaats daarvan gaan we enkele watervallen opzoeken in de Columbia River Gorge waarmee we tijd winnen voor morgen.